U r a n i u m g l a s

vaselineglas / Annagroen


U r a n i u m g l a s      Annagroen / Vaselineglas


Wat is Uraniumglas?
Uraniumglas begon men omstreeks 1830 te vervaardigen, voornamelijk in midden Europa. Men neemt aan dat het Josef Reidel was die in zijn fabriek in Dolni Polubne in Bohemen met dit nieuwe procedee van het kleuren van glas door toevoeging van uraniumdioxide de grondlegger van het uraniumglas is geweest. Hij noemde dit glas naar zijn vrouw Anna-Maria en bij antiquairs is dit afhankelijk van de kleur dan ook wel bekend als Annagroen of Annageel.

In Frankrijk noemde men dit glas cristal dicroide of ook wel chrysoprase en later toen het in Amerika op de markt kwam werd het daar Vaseline glass genoemd.

Wat geeft nu het bijzondere karakter aan dit soort glas Door toevoeging van een kleine hoeveelheid uraniumdioxide (2%) bij de glasfabricage krijgt het glas een geel, geelgroene of groene kleur. Omdat dit uraniumdioxide bij UltraViolet licht fluoresceert (oplicht) krijgt het glas letterlijk en figuurlijk een bijzondere uitstraling.

Daglicht bevat UV-licht, maar ook de andere kleuren van het spectrum. Als men uraniumglas gaat belichten onder de zogenaamde “Blacklightlampen”die in verhouding veel meer UV-licht uitstralen dan het daglicht ziet men dit glas zeer fel groen oplichten.

In de tijd dat men het uraniumglas maakte was men niet op de hoogte van het feit dat het ook radioactief was. Men beschouwde het uranium toen alleen als kleurstof. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog werd de fabricage in verband met de radioactiviteit verboden.

Als men uraniumglas koopt kan men er van uitgaan dat het dat het maximaal 170 jaar oud is en minimaal 65 jaar. Aan de stijl van het glas kan men dit enigszins dateren. Vrij veel glas werd vervaardigd tussen 1910 en 1935.

In Nederland waren er ontwerpers als Copier, Berlage, Lanooy die veelvuldig gebruik maakten van deze techniek. Ondanks de schoonheid van het glas door het stralende geelgroene effect werd het in Europa in die tijd niet echt gewaardeerd.

Glasfabrikanten zochten naar nieuwe kleuren en kregen door toevoeging van ijzeroxide en andere chemicalien bij het Uraniumglas diverse kleurschakeringen van een donkergroen glas tot beige, bruin en blauw glas.

Door het toepassen van diverse technieken kon men het glas zowel een doorzichtig als enigszins mat uiterlijk geven. Dit laatste komt overeen met de kleur van vaseline en zo werd het in Engeland en Amerika Vaselineglass genoemd. Leuke bijkomstigheid is het feit dat men niet wist dat het glas op kon lichten onder UV-licht en het toeval wil dat een potje vaseline net zo fluoresceert als het Vaselineglass.